Porównanie strategii lokalizacji Contentful

Lokalizacja to coś więcej niż tylko tłumaczenie tekstu na inny język – kształtuje ona całe doświadczenie użytkownika na danym rynku. W Contentful różnica ta przejawia się w sposobie organizowania typów treści i wpisów.  

Contentful opisuje cztery główne wzorce/podejścia do lokalizacji – na poziomie pól, na poziomie wpisów, na poziomie typów treści oraz na poziomie przestrzeni – ale nie podaje, który z nich wybrać ani kiedy przejść z jednego do drugiego. Wybór niewłaściwego wzorca na wczesnym etapie może skazać zespoły na nieefektywne procesy, powielanie treści i kosztowne przebudowy po wejściu na trzeci rynek lub uruchomieniu drugiego kanału.

W niniejszym przewodniku omówiono poszczególne strategie, sposób działania ustawień regionalnych i opcji awaryjnych w API oraz kompromisy, które mają znaczenie dla Twojego modelu publikacji. Pokażemy Ci również, jak połączyć Contentful z narzędziem do tłumaczenia stron internetowych opartym na sztucznej inteligencji, takim jak Weglot , pozwala szybciej stworzyć wielojęzyczną stronę.

Kluczowe wnioski

• Najpierw wybierz strategię Contentful – każda z nich odpowiada innemu modelowi zarządzania i publikowania.
  
• Zdecyduj na wczesnym etapie, czy chcesz zastosować ścisłe rozdzielenie rynków, czy też wspólną zawartość z rozwiązaniami awaryjnymi; zmiana tego ustawienia po dodaniu trzeciego ustawienia regionalnego zazwyczaj wiąże się z koniecznością ponownej kompilacji.
  
• Traktuj łańcuchy rezerwowe jako celowy element projektu – to one określają, które rynki przejmują treści od innych i kiedy.
  
• Należy jasno określić, gdzie powinny znajdować się tłumaczenia – w Contentful, aby można je było wykorzystywać w wielu kanałach, czy też na poziomie strony internetowej, jeśli priorytetem jest szybkie uruchomienie wielojęzycznej witryny.
  
• Narzędzie do tłumaczenia oparte na sztucznej inteligencji, takie jak Weglot zapewnia automatyzację, optymalizację pod kątem SEO oraz większą elastyczność, obsługując wszystkie zadania techniczne w chmurze.

Jak Contentful organizuje treści wielojęzyczne

W Contentful wszystko zaczyna się od ustawień regionalnych – każde z nich stanowi parę język-region, np. en-US lub de-AT, a każda przestrzeń ma jedno domyślne ustawienie regionalne, które zwraca interfejs API dostarczania treści (CDA), gdy nie zostanie określone żadne inne. Ustawienia regionalne są definiowane na poziomie środowiska i w zależności od planu można mieć ich do 500 na jedno środowisko.

Lokalizacją zarządzasz na poziomie pól w ramach typu treści. Każde pole oznaczone jako „localized: true” przechowuje oddzielne wartości dla poszczególnych ustawień regionalnych, podczas gdy pola bez tej opcji zachowują jedną wspólną wartość dla wszystkich języków. Jest to idealne rozwiązanie w przypadku takich elementów, jak numery SKU, identyfikatory lub daty globalne. Ustawienia regionalne można edytować i dodawać za pośrednictwem interfejsu API zarządzania treścią, w tym niestandardowe kody i nazwy, dzięki czemu nie jesteś ograniczony do ścisłej listy ISO, o ile każdy kod jest unikalny.

Podczas konfigurowania ustawień regionalnych opcja „Zezwól na puste pola dla tych ustawień regionalnych” pozwala redaktorom publikować treści nawet wtedy, gdy niektóre pola lokalizacyjne nie mają jeszcze wartości, co jest przydatne, gdy różne rynki rozwijają się w różnym tempie. Brakujące wartości mogą wówczas zostać zastąpione wartościami z niższych poziomów niestandardowej hierarchii ustawień regionalnych, dzięki czemu to Ty decydujesz, czy wersja de-CH powinna dziedziczyć ustawienia z de-DE, en-US, czy też nie dziedziczyć żadnych.

Porównanie lokalizacji na poziomie pola, poziomie podstawowym, poziomie typu treści i poziomie przestrzeni

Contentful oferuje cztery główne strategie tworzenia architektury wielojęzycznej – lokalizację na poziomie pól, na poziomie wpisów, na poziomie typów treści oraz na poziomie przestrzeni. Każda z nich rozwiązuje inne zagadnienia związane z zarządzaniem, niezależnością publikacji oraz stopniem, w jakim chcesz rozdzielić rynki.

Oto ogólne porównanie:

‍

Lokalizacja na poziomie pól pozwala przechowywać wszystkie języki w jednym wpisie. W polach z lokalizacją wartości są przechowywane oddzielnie dla poszczególnych ustawień regionalnych, a użytkownik nadal ma dostęp do publikowania opartego na ustawieniach regionalnych, rozwiązań awaryjnych oraz zarządzania opartego na rolach. Dla większości zespołów jest to najlepszy punkt wyjścia, ponieważ pozwala zachować porządek w modelu, a jednocześnie umożliwia publikowanie według ustawień regionalnych w razie potrzeby.

W podstawowej lokalizacji stosuje się wpis typu „global wrapper”, który odsyła do oddzielnych, zlokalizowanych wpisów. Rozwiązanie to sprawdza się, gdy zespoły regionalne potrzebują większej autonomii, nieco odmiennej treści lub własnych procedur zatwierdzania. Zachowuje się zachowanie awaryjne w polu odniesienia, ale nie stosuje się ścisłych uprawnień ograniczonych do konkretnego ustawienia regionalnego, ponieważ tłumacze edytują różne wpisy, a nie różne wersje językowe tego samego wpisu.

Lokalizacja na poziomie typów treści powoduje powielanie typów treści dla poszczególnych ustawień regionalnych w obrębie tej samej przestrzeni, natomiast lokalizacja na poziomie przestrzeni powoduje powielanie całego modelu treści w oddzielnych przestrzeniach dla każdego ustawienia regionalnego lub regionu.

Oba te rozwiązania zapewniają wyraźne rozdzielenie treści i całkowitą niezależność publikacji, ale tracisz przy tym automatyczne rozwiązania awaryjne i musisz nieustannie zajmować się synchronizacją schematów i treści. Zalecamy je wyłącznie w przypadku konieczności ścisłego przestrzegania przepisów lub na rynkach, gdzie treści prawne, produktowe lub związane z marką muszą całkowicie różnić się od treści na głównej stronie.

„Weglot omija wszystkie te kompromisy związane z modelowaniem, przetwarzając renderowany interfejs użytkownika za pomocą snippet JavaScript snippet lub po stronie serwera, jeśli jest to obsługiwane), dzięki czemu można szybko uruchomić wielojęzyczną witrynę Contentful bez konieczności wcześniejszego przeprojektowywania modelu treści.”

– Christophe Garcia, dyrektor ds. wsparcia w firmie Weglot

{{quote-cta-banner}}

Konfigurowanie łańcuchów rezerwowych i pułapka wartości pustych

Dodanie ustawienia regionalnego w Contentful to zadanie składające się z trzech kroków – należy je utworzyć, skonfigurować opcje awaryjne, a następnie włączyć je w polach. Użytkownik dodaje ustawienia regionalne za pośrednictwem interfejsu API zarządzania treścią (lub aplikacji internetowej), ustawia ich kod rezerwowy (fallbackCode), aby utworzyć łańcuch typu de-CH → de-AT → de-DE, a na koniec oznacza pola, które mają być zlokalizowane, jako localized: true, aby mogły przechowywać wartości dla poszczególnych ustawień regionalnych. Łańcuch ten określa, w jaki sposób CDA przechodzi do nadrzędnych ustawień regionalnych, gdy nie zdefiniowano żadnej wartości.

Najciekawsze jest to, w jaki sposób Contentful rozpoznaje brak wartości. CDA rozróżnia trzy stany pól:

• Brak: dla tej lokalizacji nie ustawiono żadnej wartości, więc CDA stosuje skonfigurowany łańcuch rezerwowy.
  
• Null (ustawione za pomocą CMA): CDA zwraca wartość null dla tej lokalizacji i nie próbuje korzystać z łańcucha rezerwowego.
  
• Pusty ciąg znaków "" (ustawiony za pomocą CMA): CDA zwraca "" dla tej lokalizacji i nie próbuje korzystać z łańcucha rezerwowego.

Stany typu null lub "" można utworzyć programowo wyłącznie za pośrednictwem CMA – aplikacja internetowa uniemożliwia redaktorom ich zapisanie – dlatego ten błąd często pojawia się w skryptach migracyjnych i niestandardowych integracjach.

Pole wyboru „Zezwól na pozostawienie wymaganych pól pustych dla tej lokalizacji” dotyczy walidacji. Pozwala ono redaktorom na publikowanie wpisów, w których niektóre pola lokalizacyjne rzeczywiście nie mają jeszcze wartości, ale CDA nadal będzie stosować te same reguły zastępcze, gdy napotka te nieustawione lokalizacje podczas odczytu.

Niezależne publikowanie ustawień regionalnych i zarządzanie uprawnieniami tłumaczy

Aby w interfejsie użytkownika uwzględnić konkretny język, należy użyć parametru zapytania „locale” w interfejsie API dostarczania treści.

Przykład: ustawienie locale=de-AT zwraca pola w języku austriackim z zastosowaniem skonfigurowanego łańcucha rezerwowego, natomiast ustawienie locale=* zwraca wszystkie zlokalizowane warianty każdego pola w jednym pakiecie danych.

W tle interfejs API Sync zawsze działa w trybie symbolu wieloznacznego i uwzględnia wszystkie ustawienia regionalne, niezależnie od tego, o które z nich się zwracasz, dlatego systemy niższego szczebla muszą obsługiwać pełen zestaw lokalizacji.

Publikowanie według lokalizacji to opcja dostępna na poziomie środowiska, dostępna wyłącznie w ramach określonych płatnych planów, która pozwala redaktorom niezależnie publikować lub wycofywać z publikacji jedną lub więcej lokalizacji danego wpisu. Funkcja ta działa w przypadku ręcznego publikowania w edytorze wpisów, jednak publikowanie zaplanowane i wydania nadal odbywają się na poziomie całego wpisu.

Dzięki zlokalizowanym procesom roboczym poszczególne etapy i zadania mogą być teraz dostosowane do konkretnych ustawień regionalnych, więc gdy włączona jest opcja publikowania opartego na ustawieniach regionalnych, blokada dla ustawień regionalnych „francuski” nie uniemożliwia już samodzielnej publikacji dla ustawień regionalnych „angielski”.

W przypadku lokalizacji na poziomie pól role tłumaczy można ograniczyć do poszczególnych ustawień regionalnych, jednak w przypadku lokalizacji na poziomie wpisów często konieczne jest stosowanie rozwiązań zastępczych związanych z uprawnieniami do treści, ponieważ tłumacze technicznie rzecz biorąc edytują różne wpisy, a nie różne wersje językowe tego samego wpisu.

Publikowanie według ustawień regionalnych nie zmienia sposobu działania interfejsów API, a jedynie określa, jakie treści mogą być dostarczane. Po włączeniu tej funkcji w interfejsie użytkownika będą widoczne statusy „wersja robocza”, „opublikowana” i „zmieniona” dla poszczególnych ustawień regionalnych, jednak interfejsy API CDA i Sync nadal będą dostarczać te wersje zlokalizowane, które są aktualnie opublikowane dla żądanych ustawień regionalnych.

Porównanie narzędzi do tłumaczenia dla Contentful

Contentful oferuje dwie główne opcje tłumaczenia:

1. Przechowuj tłumaczenia w Contentful, podłączając narzędzie, które synchronizuje przetłumaczony tekst z powrotem do zlokalizowanych pól (na przykład Lokalise, Crowdin, Phrase), oraz korzystając z własnych funkcji tłumaczenia i lokalizacji Contentful do koordynowania przebiegu pracy.
2. Przechowuj tłumaczenia poza Contentful, korzystając z narzędzia do tłumaczenia stron internetowych, takiego jak Weglot , które działa na wyrenderowanej stronie, przechowuje tłumaczenia we własnym interfejsie w chmurze i nie wymaga zapisywania danych w modelu treści.

Oto porównanie głównych opcji:

‍

Podsumowując:

• Lokalise, Crowdin i Phrase pobierają treści z Contentful, tłumaczą je, a następnie za pomocą swoich aplikacji przesyłają tłumaczenia z powrotem do zlokalizowanych pól. Contentful pozostaje głównym źródłem danych, a interfejs użytkownika odczytuje zlokalizowane pola tak jak dotychczas.
• Weglot i tłumaczy wygenerowaną stronę (HTML), a tłumaczenia zapisuje w chmurze, a nie w polach Contentful. Następnie udostępnia przetłumaczone wersje pod osobnymi adresami URL dla poszczególnych języków, przy czym optymalizacja pod kątem SEO odbywa się automatycznie.

Ponieważ Contentful przechowuje wyłącznie treści w języku źródłowym, Weglot na szybsze wdrażanie stron, zmniejsza obciążenie modelu treści i ogólnie upraszcza zarządzanie.

{{ai-banner}}

Wybór odpowiedniego podejścia do lokalizacji dla Twojego zespołu

Wybierz strategię Contentful, która odpowiada rzeczywistemu sposobowi pracy Twoich zespołów. W przypadku treści, które w większości są wspólne, stosuj lokalizację na poziomie pól. Lokalizację na poziomie wpisów, typów treści, a nawet przestrzeni stosuj tylko wtedy, gdy regiony potrzebują rzeczywistej swobody redakcyjnej lub gdy wymogi zgodności z przepisami oraz bardzo zróżnicowane treści regionalne utrudniają utrzymanie modelu wspólnego.

Gdy to już zostanie załatwione, kolejną decyzją jest wybór miejsca przechowywania tłumaczeń. Jeśli Contentful stanowi wspólną platformę dla aplikacji mobilnych, interfejsów API i wielu interfejsów użytkownika, możesz przechowywać wszystkie wersje językowe bezpośrednio w swoich wpisach.

Jeśli potrzebujesz przede wszystkim witryny opartej na Contentful, dostępnej w kilku językach, warstwa tłumaczeniowa po stronie klienckiej jest zazwyczaj szybsza i znacznie mniej obciążająca pod względem architektury. Weglot szczególnie dobrze Weglot tym podejściu, ponieważ tłumaczy wygenerowaną witrynę, tworzy adresy URL dostosowane do poszczególnych języków oraz zajmuje się wielojęzycznym SEO bez konieczności zmiany istniejącego modelu treści.

Chcesz sprawdzić, jak to wygląda w Twoim środowisku? Rozpocznij już dziś 14-dniowy bezpłatny okres Weglot i uruchom wielojęzyczną stronę opartą na Contentful w ciągu kilku minut.